انــآ طــيب/ ولايــهمّك .. كلام ٍ تـفضـحه الـعيـنيـن
قـدرت آعـيش مـن دونـك، وقـادر اضحك ان شفتك
قـدرت اقـسى عـلى قـلبي،واداوي بالصبر جرحين
جـرح صـدّك وتـغريـبي/وقـدرت آعـيش له وخنْتك
وتــناســيتــك وحــبّيــته/و تــعودت الـبعـد والـبيـن
وعـشقْتـه لـين دمـرنـي،وقـتَلْنـي يـومـك ب صـمتك
عشقت الشعر/رغم انّي،عجزت اوصف ولو بيتين
تــعبّر عــن مــعانــاتــي الا مــن بــعتـني وصـنْتـك
عــجزت آســطر بـحرفـه ب أن الـقلـب مـابـه لـين
وب أنــي صــامــده بــعدك ولا فـي يـوم سـامـحتـك
وتـعبـت آقـول لاوراقي :" بلاش من الحزن تكفين
بلاش آخــاف يــقرونــه" وخــانــتْنــي وســطرْتـك
تـصوّر.. كـل مـاقـالـو" سـلم شـعرك ومـا تحسين"
نــزل دمــعي غــصب عــنّي والاقــينـي تـذكـرتـك
وراحــو يــلوّمــو فــيّه"تـحبـينـه الـين الـحيـن؟!!"
واردد " كـان ف الـماضـي " وامـثل بـانـني عـفتك
كــثيــر مــن الألــم فـينـي،تـعبـت وخـايـفه لايـبيـن
اخــاف انْ يــلمـحو جـرحـي اذا فـي يـوم صـادفـتك
واخـاف يـعاتـبو انـفاسـي/دمـوعي وحرقتي الوافين
الا مـن عـفت هـالـعالـم، وهـمت بـعالـمي وعـشتـك
كـثيـر آحـس بالحرقه،واصبّر وحدتي ب"تنسين "
عـدد مـا اشـتقـت ف غـيابك،عدد ما فخاطري لمتك
وكـثيـر آمـوت لا قـالـو:"يحبّك،ما اختلف شخصين
ولـــكن خـــايـــف اقــداره،تــعذ ّب وقــته وْ وقــتك
واكــيد انّه اذا يــبعــد/بــدال الــعذر، لــه عــذريـن
وحـلّك تـصبـري، يـمكـن ، بـعد فـتره يجي بختك "
واصـبّر خـافـقي وانـسى،ويـمضي العمر لين يحين
مــعاد الــجرح مــن ثـانـي والاقـينـي عـفت جـيتـك
تـعبـت ومـا بـقى فـينـي،سـوى جـروح وبقايا اثنين
بــقايــا الــدمــع وقــليــبن يــعذبّنــي ان تــخيــلتــك
انــا بــخيــر وانــا طـيب/لاتـهتـم لْ عـتاب الـعيـن
اعرف آعيش من دونك، واعرف اضحك اذا شفتك